Gijon en Urdaibai

Villamartín de la Abadía  - Gijon 253 km

Camping Deva

16 t/m 18 mei

Met bewolking en een temperatuur van 6°C verlaten we de Bierzo. De weg gaat omhoog tot 1285m en de auto geeft een signaal dat het 4°C is. De weg is met veel stijgen en dalen inspannend voor de chauffeur, maar het schitterende landschap vergoedt veel. Het is opvallend dat de bergen niet in de wolken zijn, zoals we veel gezien hebben de laatste dagen. Met de zee in zicht stijgt de temperatuur en komt er bij aankomst op de camping een lekker zonnetje door. Vóór de verwachte regen gaan we gelijk naar Gijon, een grote havenstad met mooie stranden. De oude vissersbuurt ligt op een schiereilandje  met aan beide kanten de stranden met wandelboulevards. Overal gezellige strandtentjes. De Plaza Maior verbindt de oude stad met deze buurt en geeft doorkijkjes naar de zee. We rijden door naar het westen om uit te waaien op Cabo de Peñas, een schiereiland met steile kliffen van meer dan 100 m hoog. Van hieruit hebben we prachtig uitzicht op de omliggende rotsachtige kust.

Costa Verde, groene kust wordt de kust van Asturië genoemd. In het noorden zijn er veel beboste heuvels en kleine strandjes. Door de vele regen is het er prachtig groen. Vanouds is dit ook de streek waar cider geproduceerd wordt. De appelbomen die hier groeien, hebben aan water geen gebrek. Om wat meer te weten te komen van de ciderproductie, gaan we naar het  Cidermuseum in Nava, waar goed aanschouwelijk uitleg gegeven wordt over dit eeuwenoude ambacht. Bijzonder van de cider in deze streek is dat er geen koolzuur toegevoegd wordt. Door de drank vanuit de hoogte in een glas te schenken, gaat deze vanzelf bruisen. Je moet je glas dan wel in één keer langzaam leeg drinken. Door het binnenland en via het natuurgebied van de riviermonding van de Villaviciosa rijden we weer naar de kust, waar in een baai Tazones ligt. Ook weer één van de Pueblos Bonitos. Nu is het er erg rustig, maar dat zal gezien de vele visrestaurants in het hoogseizoen wel anders zijn. Door de heuvels kronkelen we langs de kust tot het uitzichtpunt bij het kerkje Ermita de la Providencia. Hier kan je goed uitwaaien en een vanaf grote trap Gijon zien liggen. We maken nog een wandeling over een mooi verhard pad boven over de kliffen met steeds weer mooie uitzichten.

Gijon - Ibarrangelu 300 km

Camping Arketa

18 t/m 22 mei

Het boek ‘De dans van de tulpen’ van Ibón Martin speelt zich af in het biosfeergebied Urdaibai. Hij vertelt niet alleen een spannend verhaal, maar beschrijft ook uitvoerig de mooie omgeving. Voor ons een reden om hier ook eens naar toe te gaan. En inderdaad, we komen in een natuurreservaat van de riviermonding omgeven door groene heuvels met steile kliffen en kleine strandjes. Twee van de mooiste stranden zijn Laida en Laga, waarvan de eerste naast onze camping ligt. Elke keer wanneer we bij het water komen ziet het er door de getijdewerking weer anders uit. Vooral met halfbewolkt weer geeft het licht op het water en zand een sprookjesachtig beeld. De rivier vormt landinwaarts een moerasgebied dat elk jaar door duizenden trekvogels wordt bezocht. De vogels worden goed afgeschermd en zijn allleen te zien vanuit het Bitd Watching Center, helaas nu alleen open in het weekend. We maken wel een mooie wandeling langs een deel van het moeras en door de velden langs kleine gehuchtjes.

Op een klein schiereiland ligt Ermita San Juan de Gaztelugatxe, ook gebruikt als locatie van de Game of Thrones. Groot is onze teleurstelling als bij aankomst blijkt dat we in het weekend een (gratis) online ticket met tijdslot nodig hebben en alle (8000!) tickets voor vandaag zijn uitgegeven. De jongen bij het loket is niet te vermurwen. Theo gaat naar de bar om een drankje te halen, terwijl Wil kijkt wanneer er wel een mogelijkheid is. Ineens ziet ze dat er tickets vrij zijn gekomen om binnen 10 minuten door het hek te gaan. We moeten wel wat inspanning doen om bij de kapel te komen, maar dat is het waard. Eerst gaat het pad vrij steil naar beneden, eenmaal beneden gaat er een trap omhoog naar het kerkje.  We hadden gehoord, dat je de bel 3x moest luiden om een wens te doen. Maar met zoveel bezoekers per dag zit het klokkenkoord verstopt. In plaats daarvan komt er een luide onweersklap. Het begint te miezeren en bij aankomst terug  boven bij de auto gaat het harder regenen. We hebben weer geluk gehad.

Tussen het Laida en het Lagastrand is een mooie wandelpad aangelegd. Op zondagmorgen lopen we dat met de Spanjaarden, waarbij opvalt dat ze allemaal een paraplu bij zich hebben. Wij hebben de regenjassen aan, maar dat wordt al snel te warm. Het is bewolkt en windstil en dat geeft een goede gevoelstemperatuur. We eindigen onze wandeling op het gezellige terras van de bar bij het Laidastrand. De voorspelde regen komt pas in de nacht.

De maandagmarkt van Guernica is de beroemdste markt in Baskenland. Vanuit de hele provincie komen de mensen naar Guernica om lokale producten op de markt te kopen en verkopen. In een grote overdekte hal staan de kramen met groente, fruit en andere levensmiddelen, aan de buitenkant  staan de kramen met kleding. Na onze inkopen gedaan te hebben, duiken we in de geschiedenis van Guernica. Tijdens de maandagmarkt op 26 april 1937 werden de kerkklokken geluid om te waarschuwen voor een luchtaanval. De Duitsers en Italianen bombardeerden de stad in opdracht van Franco. Er vielen 5000 doden en veel gebouwen in de stad lagen plat. Picasso heeft naar aanleiding hiervan zijn meesterwerk Guernica geschilderd. In het Museo de la Paz krijgen we een goed beeld van de gruweldaden die hebben plaatsgevonden. Tussen de middag begint de zon te schijnen en gaan de terrassen open. Vanaf ons plekje kijken we met plezier naar alle Basken die elkaar na de markt ontmoeten met een glas wijn en een pintxo.

Met pijn in ons hart verlaten we Spanje en vertrekken we naar Zuid-Frankrijk.