Sierra Espuña, Murcia

Ossa de Montiel - El Berro 277  km

Camping Sierra Espuña

1 t/m 5 oktober

Na een aantal weken op de vlakte te zijn geweest, rijden we nu de bergen in. Zelfs de aanbevolen weg naar de camping in het 600m hoge El Berro heeft een aantal venijnige hellinkjes. Een ritje door bergen, een wandelingetje met onderweg een kopje koffie en daarna een heerlijke lunch is de perfecte manier om de verjaardag van Theo te vieren. Sierra Espuña is een een natuurpark met hoge bergen en met vele pijnbomen begroeide hellingen. Het bezoekerscentrum heeft een leuke interactieve tentoonstelling, vooral gericht op kinderen, maar heel goed om Wil weer wat nieuwe Spaanse woorden te leren. De klas met kinderen die op excursie is, zingt op haar verzoek een verjaardagslied voor Theo. We lopen een eenvoudige wandelroute langs eeuwenoude kanaaltjes waarin het water vanuit een bron naar de Huerta de Murcia stroomt. Het dal bij Murcia is het grootste tuinbouwgebied van Spanje. Van hieruit wordt veel naar Nederland geëxporteerd. Halverwege de route is een gelegenheid om koffie te drinken. Daarna rijden we de weg die omhoog slingert naar de Collado Mangueta op 1380m  met onderweg veel picknick gelegenheden. Dichtbij de top bevinden zich resten van Pozos de la Nieva, sneeuwputtten waar in de 16e eeuw in de winter de sneeuw werd opgeslagen om in de zomer als koelijs te gebruiken in het dal. Onvoorstelbaar dat de mensen zo lang geleden elk jaar de lange weg hier naar toe lopend hebben afgelegd. Op de weg naar beneden, bij restaurant El Perdiz genieten we van een heerlijke lunch, niet op het terras met mooi uitzicht, maar vanwege de wespen wordt ons aangeraden om binnen in de gezellige eetzaal te eten. Wanneer we ons voorgerecht nuttigen, komt de beheerster van de camping binnen die ons herkent, de eigenaar van het restaurant is haar zoon.

We gaan nog een keer terug naar de Collado Mangueta voor een wandeling naar de top van de Pedro Lopez. Het eerste stukje gaat iets omlaag en daar, in een kleine kom, zijn veel resten van sneeuwputten, twee ervan zijn gerestaureerd. Op het vervolg van de wandeling hebben we steeds naar beide kanten een fantastisch uitzicht op het diep gelegen dal. Geen straf om dezelfde route terug te lopen.

Drie jaar geleden hebben wij vanuit Murcia het eerste deel de Via Verde Nordeste gefietst over een erg slecht pad door een surrealistisch landschap. Nu fietsen wij vanuit Bullas het tweede deel naar Caravaca de la Cruz over een veel beter pad door een landschap met olijf- en amandelbomen. In Caravaca zetten we de fiets op het plein en lopen de steile weg naar de boven de stad uitstekende basiliek gebouwd in het kasteel. Door de aanwezigheid van het ware kruis, is deze stad één van de weinige heilige steden en wordt veel bezocht door pelgrims.