Het Reuzengebergte

Slûknov - Dolni Kalna  146 km

Camping de Sprookjesmolen

26 augustus -31 augustus

De camping ligt aan de voet van het Nationaal  Park Reuzengebergte, dat de grens vormt tussen Polen en Tsjechië. In het noordwestelijke deel, bij de wintersportplaats Harrachov liggen de Mumlava watervallen in het bos. Doordat het een wintersport plaats is, zijn er overal parkeerterreinen. Wij zien echter een parkeerhaven waar ook wat andere auto’s lekker in de schaduw staan. Wij zetten onze auto erachter en kunnen gelijk het bospad in op weg naar de watervallen. Deze bestaan uit verschillende watervallen die over grote uitgesleten granieten stenen lopen. Vanaf de andere kant kan je er met een treintje komen en er wordt druk gepootjebaaid.  Wij zitten hier heerlijk te genieten en na een uurtje lopen we weer terug. Tot onze schrik heeft de auto een wielklem. Wil belt het nummer en krijgt de mededeling dat we 5 minuten moeten wachten. Binnen deze tijd staat er een agent bij ons die vertelt dat het langs de weg verboden is te parkeren. Wij leggen uit dat we dat niet gezien hebben en dat het ons een parkerhaven leek. Hij haalt snel de klem eraf en op de vraag wat we moeten betalen zegt hij “Niets”. Dat is nog eens aardig.

We rijden terug door de prachtige Jizera vallei en stoppen in het piepkleine dorpje Ponliklá. Hier is het bedrijfje Rautis gevestigd dat sinds 1902 glaskralen in allerlei kleuren en vormen maakt. Deze worden nog steeds op dezelfde manier geblazen. Thuiswerkers hebben dezelfde tafel met gereedschap en leveren de kralen weer terug aan Rautis, waar ze gekleurd en gedecoreerd worden. Er worden prachtige ornamenten van gemaakt, met name voor de kerst. Deze unieke manier van kralen maken staat sinds 2020 op de lijst van Immaterieel erfgoed van de UNESCO. Wij hebben geen rondleiding geboekt maar de dame in de winkel leidt ons geweldig rond. Het is alsof de tijd hier heeft stilgestaan.

Aan de oostkant van Bohemen, weer op de grens met Polen ligt de rotsstad Adrspach. De rotsen van Adrspach lagen ooit op de bodem van de oceaan. Door de jaren heen hebben wind en regen de rotsen geërodeerd, wat uiteindelijk hun grillige en bizarre vorm heeft gegeven. We wandelen een aangegeven route tussen de enorme hoge rotsen, soms door nauwe doorgangen. Het is 31°C, maar hier lopen we heerlijk in de schaduw. Halverwege kopen we een kaartje om een boottochtje te maken. We moeten  wel een smalle steile trap met 75 treden op. Gelijk al stagneert de rij, omdat de bootjes snel vol zijn. Het tochtje valt ook erg tegen. Na een klein stukje varen, met wat flauwe grappen van de schipper stappen we aan de andere kant uit en lopen we via veel trappen weer terug. De rest van de wandeling is weer erg ontspannen. In het hele park is geen horeca en toilet. Bij de uitgang gaan we op een terras zitten om wat te drinken. Op de vraag of er vruchtensap is, gooit de ober de kaart op tafel en zegt bars:dit is wat we hebben. We zijn maar weggegaan. Onze ervaring tot nu toe is dat de meeste Tsjechen niet erg vriendelijk zijn.

In Tsjechië zijn de meeste boomkroonpaden van Europa. In Janské Lázně in het Reuzengebergte is er ook één, de hoogste en langste van allemaal. Er is een ondergrondse ruimte en de loopbrug voert langs de boomtoppen naar de observatietoren met schitterend uitzicht over het Reuzengebergte. Via een hoog pad tussen de bomen lopen we naar de toren. Theo voelt zich niet zo lekker en gaat dan via de uitgang weer naar het bezoekerscentrum. Wil loopt verder omhoog. Het hellingspercentage is zo laag, dat je niet merkt je omhoog gaat . Over 1150 meter stijg je tot 47,5 meter. Tot nu toe is het weer erg warm, maar boven aangekomen vallen er grote druppels. Eerst kan je nog droog lopen en later schuilen onder het bovenliggende pad, maar spoedig klettert de regen alle kanten op. Gelukkig zit er al 12 jaar een klein pakje met regenponcho onderin de rugzak. Ooit gekregen op onze reis in China. Wie wat bewaart ……