Tartra gebergte in Slowakije

Bratislava - Brezno 260  km

Camping Seliacky Dvor / Boerenhof

6 t/m 15 september

Het Tatragebergte bestaat uit de Lage Tatra en de Hoge Tatra. Ze worden van elkaar gescheiden door een vlakte. De camping is een klein paradijsje, rustig gelegen op een boerderij, weer bij Nederlandse eigenaren. Je kan een plekje uitzoeken in de boomgaard of aan de rand. Van hieruit kunnen we goed de Lage Tatra verkennen. Om naar de Hoge Tatra te gaan zijn er twee wegen door de bergen, die lastig te rijden zijn met een caravan. In plaats van nog een keer te verkassen naar de Hoge Tatra, maken we er een uitstapje van met een overnachting in Poprad. Omdat het weer in de loop van de week iets minder is voorspeld, vertrekken we de volgende ochtend. Eerst gaan we naar de houten kerk in Sväty Kriz. Deze Evangelische kerk uit 1693 is, met een capaciteit van 5000 bezoekers, één van de grootste houten kerken. Deze kerken worden gebouwd zonder ijzer, dus ook zonder spijkers. We zijn de enige bezoekers, dat kunnen we niet zeggen van onze volgende bestemming het meer: Strbske pleso. Ruim voor het dorpje worden we al naar de kant van de weg gedirigeerd om daar te parkeren. Op de terugweg zien we dat we nog geluk hebben gehad, twee kilometer van het dorp staan nog auto’s geparkeerd. Vanuit deze wintersport plaats, kan je naar één van de vele meren in de bergen wandelen, iets wat veel Slowaken en Polen doen op deze mooie zaterdag. Wij lopen een eenvoudige wandeling rond het plaatselijke meer. Na een lekker crepe met koffie op een terras, rijden we via de bergweg naar Poprad naar ons hotel. ‘s Avonds eten we een pizza op één van de terrassen in het autovrije centrum.

Om 9 uur, op weg naar de kabelbaan van Bachledka, staan er al heel veel auto’s van wandelaars in de berm geparkeerd. Gelukkig is er op het parkeerterrein naast de gondel genoeg plaats. Het is nog helder wanneer we naar boven op 1230 m. gaan naar het boomtoppen pad. Deze is groter en spectaculairder dan het pad dat we Tsjechië hebben bezocht. Het pad naar de toren is 1234 m. lang en de toren zelf is 32 m. hoog. Je loopt hier echt boven de bomen en het is onvoorstelbaar om te zien hoe lang de palen zijn waarop het geheel staat. In 2017 is dit pad gemaakt en ook de gebouwen eromheen zijn uit die periode, een heel andere aanblik dan de wat oudere skigebieden die door de  gebouwen nog een beetje het aanzien van de communistische tijd hebben.

Tot iets na het middag uur zitten we heerlijk in de zon. Net als de dag ervoor wordt de bewolking daarna  dikker. Via een andere weg rijden we terug naar de camping, met een tussenstop bij de bron van de rivier de Hron en een mooi viaduct iets verderop.

Het is gedaan met het mooie weer. De ochtend begint met lichte regen. Wanneer het even wat droger is ‘s middags rijden we naar een klein meertje in de Lage Tatra. Op ons wandelingetje zien we daar veel vreselijk gedateerde vakantiehuisjes staan. Een enkeling wordt opgeknapt. Rondom is een klein skigebiedje.  Die kleine skigebieden met één of twee liftjes kom je veel tegen, bijna elk dorp heeft er een. De rest van de dag en nacht blijft het goed doorregenen.

De volgende dag is het weer droog. Niet ver van de camping is Zbojská, een prachtige groene weide met een uitkijktoren en een Slowaaks restaurant. Het is een mooi gezicht hoe de wolken nog laag over de bomen hangen. Na wat gewandeld te hebben, eten we in het restaurant een authentiek Slowaaks gerecht, bereid met de schapenkaas die daar op de boerderij gemaakt wordt.

Met de fietsen op de auto rijden we naar Cierna Balog.  Bij het station, waar in het hoogseizoen een toeristentreintje rijdt, zetten we de auto neer. Eerst rijden we stroomopwaarts langs de rivier Cierna Hroc. Terwijl we over de rustige weg geleidelijk omhoog fietsen, wordt ons wel duidelijk dat de bevolking hier leeft van de bosbouw. Overal liggen stapels boomstammen. we zien dat ze  op de grote vrachtwagens geladen worden. De volle auto’s rijden het dal uit en de lege komen er weer in. Waar wij gebruik maken van de buurtapp, roepen ze hier de dorpsmededelingen nog om via luidsprekers die aan de lantaarnpalen hangen. Wanneer het ons te steil gaat worden, keren we terug naar het beginpunt en gaan daar met de stroom mee verder. Over een vrijliggend fietspad door het bos komen we in Hronec, het punt waar we weer omkeren naar de auto.

Zo’n zelfde fietspad maar dan helemaal door het bos nemen we vanuit Hronec. Ook hier worden volop bomen gekapt, naar we hoorden vanwege een voor de bomen dodelijk insect. Over een lengte van 20 km fietsen we langzaam 400 m omhoog langs de Kamenistá rivier, die eerst beneden naast het pad stroomt en later bij Sihla overgaat in een meanderend riviertje door het grasland. Terug laten we ons vanzelf naar beneden gaan. Door de snelheid en het verdwijnen van de zon komen we, ondanks vest en bodywarmer, verkleumd bij de auto.

Ons bereiken al vragen over de vele regen. Er is inderdaad de komende dagen veel regen voorspeld in centraal Europa met kans op overstromingen, met name in het westen van Slowakije en het oosten van Oostenrijk. We besluiten het slechte weer op deze camping af te wachten. Veelal gaat de ergste regen hier langs en we hebben het goed naar ons zin. In de stodela, een grote open schuur, is een ontmoetingsplaats gemaakt, waar informatie over de omgeving te vinden is en waar gekookt kan worden. ‘ s Avonds brandt er een vuur waar de gasten met een drankje reiservaringen kunnen uitwisselen.