Loire en Canal Du Midi

Montbard - Pouilly-sur-Loire 158 km
Camping Malaga
27 augustus - 30 augustus
Onze route ging weer door een schitterend stukje van de Bourgogne. Heuvel op, heuvel af, af en toe door een uitgestorven dorpje. Dat veranderde toen we Vézelay inreden. Wat een toeristen liepen daar ineens. Ook het stuk daarna was veel toeristischer. Hier begint het wijngebied van de Sancerre en Pouilly. 
De camping ligt mooi, bij het sanitair bedenken we maar dat het maar voor een paar dagen is. We staan op een idyllisch plekje aan de Loire. We hebben een schaduwplek opgezocht, want het is nog steeds boven de 30°c. Tot ‘s avonds laat hebben we heerlijk buiten gezeten.

28 augustus
Om de warmte voor te zijn, zijn we vroeg gaan fietsen. De tocht ging onder Sancerre langs door een natuurgebied. Het water van de rivier staat laag. Je kan het je niet voorstellen, maar we hoorden dat de camping, die toch een paar meter boven de rivier ligt, in het voorjaar onder water heeft gestaan.
Onderweg hadden we onze lunch: water en brood. We hadden bij de bakker een lekker brood gekocht, maar het beleg hadden we vergeten mee te nemen. Gelukkig smaakte het brood ook zonder goed. Onderweg zijn er geen winkeltjes te bekennen.
Na op de camping heerlijk onder de bomen te hebben gezeten, zijn we aan het eind van de middag met de auto naar Sancerre gegaan. Het stadje ligt op een heuvel met vele wijngaarden en met de fiets zou het een hele klim geweest zijn. Vanuit Sancerre heb je een prachtig uitzicht op de omgeving. Er zijn veel terrasjes en natuurlijk wijnwinkeltjes met de beroemde Sancerre wijn. Ook is het bekend vanwege de kleine ‘ crottins ‘: geitenkaasjes. Wij hebben een glaas(je) wijn gedronken en wat kaasjes gekocht.

29 augustus
De fietsroute langs de Loire in zuidelijke richting gaat weer door een natuurgebied. Nu met minder bomen. Het was nog steeds heel warm, maar er waaide een windje, dat zeker in de ochtend nog een beetje verkoeling gaf.
Het enige dorpje waar we doorheen fietsten heeft een nieuwe aangelegde picknickplaats. Groot bord ernaast: Ici c’est l’Europe. Je begrijpt wel dat deze is aangelegd met Europese steun. Er staat een grote trap met uitkijktoren. Wij naar boven: prachtig uitzicht op het kerkhof en aan de andere kant wat bomen. Het was wel handig dat er een watertappunt was.
‘s Avonds hebben we de bbq weer aangestoken. In de caravan is de temperatuur ook 33°c.
Morgen wordt het minder warm.

Pouilly-sur-Loire - Montech 520 km
Camping Municipal Montech
30 augustus
We kunnen ons niet heugen het ooit zo warm gehad te hebben in de caravan als vannacht. Het werd ‘s avonds bewolkt en de wind ging liggen. De temperatuur daalde niet. Niet bevorderlijk voor de nachtrust.
We gingen op tijd op pad. De bedoeling was om halverwege een overnachting te maken op camping Montreal, waar we vorig jaar ook geweest zijn. Vlak voor we op onze bestemming waren, begon het te regenen en het ging steeds harder. We hadden geen zin in een middagje binnen zitten om de volgende dag weer de caravan aan te haken. Theo wilde doorrijden en om 5 uur waren we in op de camping, waar we hartelijk werden ontvangen. Het was droog, bewolkt en 29°c.
Later kwamen er wat korte buitjes, maar het was nog goed toeven onder onze luifel. Om 10 uur moesten we toch naar binnen. Het begon echt hard te regenen en vooral hard te waaien. Gelukkig stonden we goed wat betreft de wind.
31 augustus
De hele nacht en ochtend heeft het geregend. Boodschappen gedaan en krant gelezen.Toen het ‘s middags begon op te klaren, hebben we een stuk langs het kanaal gefietst. Het is het verlengde van het Canal Du Midi, maar heet nu Canal entre deux mers. Toen zagen we pas goed wat de storm van gisteravond had aangericht. Diverse bomen waren gesneuveld en onze fietstocht werd een tocht met hindernissen. We moesten op sommige plekken de fiets over de over het pad liggende bomen tillen. Het leek soms net een cycle cross. De zon liet zich steeds vaker zien en op de camping aangekomen was het weer aangenaam warm.
Bij Montech liggen 5 sluizen om het verval op te vangen. Omdat dit voor de  commerciële vaart veel tijd in beslag nam, heeft men in 1974 een Pente d ‘eau gemaakt. In een naastliggend kanaal werden de schepen met een helling van 3% door 2 treinwagons omhoog getrokken een tijdwinst van 45 minuten. Sinds 2009 is deze constructie niet meer in gebruik.

1 september
Een dagje Toulouse. Na wat voorbereidend werk, besloten we met de auto te gaan en deze in de stad in een parkeergarage te parkeren. We hadden er één uitgezocht die goed te bereiken is en centraal ligt. Daar aangekomen was de toegangsweg versperd. Er werd gewerkt. Toen hebben we een ander bordje parkeergarage gevolgd. De toegangsweg was vreselijk. Deze ligt op een plein en je moet al dalend in de rondte rijden en dat ook nog tussen paaltjes die erg dicht op elkaar staan. Het eerste stuk lopend door een straat met gesloten rolluiken gaf ook geen prettig gevoel.
Maar we kwamen snel uit bij een mooie basiliek en daarna op het grote plein Place du Capitole. Op één van de vele terrasjes hebben we koffie gedronken. Daarna hebben we door de stad gedoold. Wat opvalt zijn de vele mooie grote huizen in een roze kleur. Toulouse is rijk geworden door de handel in pastel, een blauwe kleurstof. Er zijn ook vele leuke pleintjes met terrasjes en leuke winkeltjes en markten. Onze lunch hebben we gegeten op één van deze pleintjes. Onze route voerde ook via de kathedraal en weer een aantal mooi panden naar de Pont Neuf, de brug over de Garonne. Toulouse is de 2e studentenstad van Frankrijk en als het schooljaar weer is begonnen, zullen er weer veel studenten aan de rivier hun plekje in de zon zoeken. Nu was het nog aardig rustig.
Tot slot hebben we bij de Decathlon een nieuwe strakke zwembroek voor Theo gekocht. Voor degenen die niet begrepen wat er mankeerde aan zijn andere: in Frankrijk mag je niet met een zwemshort  in een  zwembad zwemmen vanwege hygiënische redenen. 
Al met al een geslaagde dag in Toulouse.

2 september
Onze fietstocht door het dal van de Garonne ging over rustige landweggetjes en door stille dorpjes.     
Het was een soort speurtocht. De route voerde ons langs de pigeoniers, duiventorens. Vroeger hadden alleen de rijke boeren in Frankrijk een pigeonnier. In deze streek stimuleerde de overheid het bouwen ervan. De duiven werden gebruikt voor het vlees en de uitwerpselen als meststof. Het was leuk om steeds weer een toren te ontdekken en te zien dat ze allemaal verschillend zijn. Er zijn vrijstaande torens en torens die aan het huis vast zitten, zowel ronde als rechthoekige. 
Ook hebben we wat bramen geplukt die langs de kant van de weg groeiden. Wil maakt hier een potje jam van.