Mombeltrán, Sierra de Gredos

Cáceres -Mombeltrán 205 km

Camping Prados Abiertos

17 t/m 21 september

De route die we tot nu toe gereden hebben, is voor vele Nederlanders, Duitsers en vooral Engelsen de snelste weg naar Portugal. Wij buigen nu af naar het binnenland. Via zeer rustige snelwegen rijden we het zuidelijke gedeelte van de Sierra de Gredos in. Op deze camping staan voornamelijk vaste gasten die er alleen in het weekend zijn. Van de passanten plaatsen zijn er slechts 4 bezet. Dit gebied is nog niet echt ontdekt door buitenlandse toeristen.

Mombeltrán maakt deel uit van een kring van 5 authentieke dorpjes die in een kom van het dal van de rivier Tietar liggen. Een wandelpad verbindt de dorpjes met elkaar. Wij lopen een stuk van het wandelpad. Dit gebied heeft door de beschutte ligging ten zuiden van de bergen een micro klimaat en we lopen door de boomgaarden met voornamelijk vijgen, maar ook kastanjes, olijven en druiven. De rest van de route doen we met de auto.

De weg waaraan de camping ligt verbindt de noordzijde en de zuidzijde van de Gredos over de bergpas Puerto de Pico op 1350 m. Geen weg om met de caravan te rijden maar met de auto is het prachtig. Naast de weg liggen nog resten van een Romeinse weg en we zien een paar steenbokken die over willen steken. Via een bergweg rijden we naar El Arenal. We zijn geschokt hoe daar, nog niet zo lang geleden het vuur al het dennenbos over ongeveer 10 km verwoest heeft. Net voor het dorp wordt het weer groen. Bij Arenas de San Pedro lopen we een rondje om het stuwmeer. Zo midden op de dag is dat met de hitte nog wel te doen. Er komen wat wolkjes maar het blijft 33°C. In Guisando lunchen we bij de Charco Verde, een prachtig gelegen natuurlijk zwembad in de rivier. In de Sierra de Gredos zijn heel veel van deze zwembaden gemaakt in de rotsen in de rivier, een ideale plek om af te koelen. Wil waagt zich met haar voeten in het water en de temperatuur valt mee. Zo zelfs dat we in Candaledo bij de grote piscina natural  El Carreras wat langer blijven en een echte duik nemen. Na nog wat gedronken te hebben in het centrum, dat zich ook al aan het voorbereiden is op een feest, rijden we terug naar de camping, waar het even regent. Net genoeg om wat af te koelen.

Het senda de pescadores, het pad van de ijsvogel vanuit Arenas de San Pedro is een echte uitdaging waar we ons een beetje op verkeken hebben. Het 11 km lange pad gaat de eerste helft langs de rivier waar het water over de grote rotsen stroomt. Het pad gaat ook over die rotsen, soms is het zoeken wat de beste manier is om verder te gaan. Met behulp van de stokken en de steun van elkaars handen komen we na ruim 2,5 uur op de helft van de wandeling. De terugweg gaat over een makkelijker pad door het dennenbos. Moe en voldaan en heel trots op onszelf komen we in Arenas, waar we neerploffen  op een terras naast het kasteel. Het is weer feest en op de achtergrond horen we de muziekcorpsen spelen. Na de lunch gaan we naar de piscina natural van Arenas, waar het water aanmerkelijk kouder is dan dat  van Candeleda.