Parque Nacional Los Cabañeros

Mombeltrán - Horcajo de los Montes 194 km

Camping Mirador de Cabañeros

21 - 25 september

Zuidwaarts rijden we vanuit de bergen weer het oneindig weidse heuvelland in, eerst met de olijfboomgaarden en later boerenbedrijven. Lange wegen, bijna zonder tegemoetkomend verkeer. Af en toe een klein dorpje waar op zondag, zoals overal in Spanje de terrassen vol zitten met dorpsbewoners die, terwijl ze ontbijten, de nieuwtjes uitwisselen. Wanneer we de caravan goed kunnen parkeren, sluiten we aan voor koffie.

Het vaste land van Spanje heeft 11 Nationale parken, waarvan wij er al 9 hebben bezocht. Deze reis maken we het elftal vol, nu in het Parque National de Cabañeros. Er zijn beboste bergketens van tussen de 800 - 1500 meter hoog met daartussen brede en openere dalen, ontstaan door vroegere  menselijke activiteiten.

Onze camping hoog boven het dorp doet zijn naam eer aan: vanaf onze plek hebben we een fantastisch uitzicht. Ook hier zijn de Spanjaarden er alleen in het weekend en zijn we bijna de enige buitenlanders. Geen tropenrooster meer, de hoge temperaturen zijn voorlopig verleden tijd en ook ‘s nachts koelt het behoorlijk af. We beginnen de dag met koffie op het terras in het dorpje. We worden vriendelijk geholpen en betalen voor 2 koffie €3,00 en een fooitje waarna we 2 versgebakken churros krijgen.

Elk park heeft een bezoekerscentrum, maar dit park heeft het mooiste dat we ooit gezien hebben. In tegenstelling tot anderen is het de hele week en de hele dag open en de informatie over de flora en fauna van het park wordt op een leuke visuele manier duidelijk gemaakt met behulp van digitale schermen. De medewerkster regelt voor ons de excursie met gids. Aan de grenzen van het park zijn er vrij begaanbare routes, maar in het park kan je alleen wandelen of, zoals wij doen met een terreinauto onder begeleiding van een gids.

Om half 6 rijden we met de gids en verrekijker in een 4x4 busje het park in. Na door 2 hekken te zijn gegaan, rijden we door de beboste bergen waar de zeldzame Iberische linx leeft. We zien de sporen van de konijnen waar hij op jaagt. Na ruim een half uur bereiken we de Raña, een prachtige open vlakte met hier en daar verspreid staande bomen. Wat een oneindig landschap, kilometers vlakte strekken zich voor ons uit. In dit prachtige stille gebied komen vele kuddes herten voor, dit heeft het park  zijn bijnaam ‘de Serengeti van Spanje’ gegeven. Naarmate de zon verder ondergaat, zien we steeds meer herten. Tijdens een korte wandeling horen we de mannetjes van alle kanten burlen. Wanneer we om kwart voor negen terug bij het bezoekerscentrum zijn, is het inmiddels donker. Wat een geweldige ervaring.

Met een verkoelend windje maken we een aantal wandelingen door voornamelijk bos, steeds weer met prachtige vergezichten. Overal heerst een weldadige rust.